نمىبينى كه اگر چند گاه باد نوزد ، موجب حدوث بيمارىها مىشود و نفس‌ها مىگيرد . . . و ميوه‌ها فاسد مىگردند و سبزىها متعفن مىگردند و احداث مواد طاعون و و با در بدن‌ها پيدا مىشود و آفت در غلّات پديد آيد ؛ پس معلوم شد كه وزيدن باد از حُسن تدبير خالق عباد است ، و باد ابرها را از موضعى به موضعى مىبرد و به يكديگر مىچسباند كه همهء افق را فرا گيرد و بعد از آمدن باران باز باد ابر را از هم مىپاشد « 1 » و . . . . [ انتقام از گناهكاران و يارى مؤمنان ] ( آيهء 47 ) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ رُسُلًا إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَآءُوهُم بِالْبَيّنتِ فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُواْ وَ كَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ لغت : أجرموا به معنى گناه كردند است . تفسير : به تحقيق پيش از تو - اى پيامبر - پيامبرانى به سوى قوم ايشان فرستاديم ، پس معجزه‌هاى روشن ، يا احكام واضح از حلال و حرام از جانب خدا براى ايشان آوردند و بعضى از قوم به آنها ايمان آورده و از آنها پيروى نمودند ، و برخى ديگر كافر شدند و مخالفت نمودند و مستوجب عقوبت شدند . پس ما از آنان كه كافر شدند انتقام گرفتيم و ايشان را هلاك نموديم و آنان را كه ايمان آورده بودند يارى كرديم . وَ كَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ : و همواره يارى كردن مؤمنان بر ما حق و لازم است ؛ زيرا ايشان مستحق نصرت و يارى هستند . تنبيه : آيهء شريفه اشعار دارد به آن كه انتقام از كفّار براى نصرت اهل ايمان است ، و نيز در آيه تكريم و تعظيم مؤمنان است ؛ زيرا حكم فرموده كه آنها مستحق و مستوجب آن‌اند و ترك آن خلاف حكمت و خلف وعده است ، و هيچ يك از ذات الهى روا نيست .

--> ( 1 ) . به توحيد المفضّل ، ص 140 رجوع شود .